Met de oldtimer zuinig rijden naar Afrika

De vergelijking: sportief vs. zuinig rijden

Zuinig rijden is leuk, maar een vergelijking is erg interessant. Na de zuinige rit heb ik niet alleen zuinig gereden maar heb ik ook af en toe sportief gereden.

De verschillen:

Zuinig rijden

Verbruik: 1:23,6
Verbruik: 4,2 liter per 100 km
Hoeveelheid brandstof: 64,50 liter
Afgelegd: 1520 km
Kilometerprijs: € 0,05 per km (bij € 1,091 per liter)
Actieradius: 1650 km

Sportief rijden

Verbruik: 1:12,7
Verbruik: 7,9 liter per 100 km
Hoeveelheid brandstof: 41,59 liter
Afgelegd: 529 km
Kilometerprijs: € 0,09 per km (bij € 1,082 per liter)
Actieradius: 891 km

Met de auto op de boot naar Marokko

Eergisteren is de auto voor het eerst in z'n bestaan intercontinentaal geweest: met de boot van Tarifa (Europa) naar Tanger (Afrika).

Alweer een soort van zuinigheidsrecord: 900 km en slechts 3/4e van de tank gebruikt. Niet actief zuinig gereden en heel veel kilometers zijn N-weg kilometers door de bergen. Het is alleen niet meetbaar want ik heb geen bonnetje van het tanken (en dus geen gegevens van de tankbeurt meer).

Omdat er op internet veel losse stukjes informatie is te vinden over een bootreis naar Marokko zal ik er zelf ook nog even een stukje over schrijven. Wij zijn met de boot van FRS (www.frs.es) van Tarifa naar Marokko gegaan.

Voordat je vertrekt is het van essentieel belang dat je je auto goed kent. Leer waar alle opbergvakken en lege ruimtes zitten. Desnoods vraag je aan je garagebedrijf of je zelf even onder de auto mag kijken als hij bij hun op de brug staat, zodat je kunt zien waar de geheime plekken zitten. Zorg ervoor dat je bij de douane een grote zak kleingeld hebt (25 euromuntjes is meer dan voldoende). Neem ook een extra portomonnee mee waar wel wat pasjes maar geen kleingeld in zit. En neem natuurlijk autopapieren en paspoort mee.

Kaartjes voor de boot kun je gewoon ter plekke kopen. Wij moesten 300 euro betalen voor een retourtje twee personen met auto. Via een agent kan het ongetwijfeld goedkoper. De formaliteiten aan de Spaanse kant duurt ongeveer een half uurtje. De bootreis duurt zo'n 35 minuten. Eenmaal na de bootreis wordt het spannend.

Het zal je opvallen dat er veel 'kwibussen' rondlopen tussen de douaniers. Deze 'kwibussen' zijn vrijwilligers die je 'helpen' om door de douane te komen. De vrijwilligers vragen (eisen) een fooi voor elke keer dat ze je helpen. Hulp kan bestaan uit het klaarleggen van je eigen papieren onder je autoruit (ja, echt!) of het omkopen van de douane. Ben je een vrijwilliger een beetje beu, dan laat je gewoon je lege portomonnee zien.

Wij hadden alleen kopieen van de autopapieren bij ons. De vrijwilligers kunnen dan voor je bedingen dat je weer een stapje verder komt in het controleproces van de douane. Uiteindelijk moesten we een douanier alsnog geld geven (wat voor onze ogen in z'n broekzak verdween) en mochten we toch het land in.

Dat was overigens wel heel grappig om mee te maken:

No sir, no entry without original papers
*geeft 10 euro
*10 euro verdwijnt in broekzak
No papers no problem sir, please continue

Doe dit liever niet want je bent wel een government official aan het briben en dat is doorgaans een zwaar misdrijf. Zorg ervoor dat je dus al je papierwerk in orde hebt, dan hoef je alleen maar wat fooien uit te delen. Het heeft ons, inclusief het omkopen van de douanier, ongeveer 25 euro gekost om het land binnen te komen.

Wat niet onder de categorie briben valt, maar wat douaniers wel graag horen, is als je ze aanspreekt met salaam aleikum, of als zij jou daarmee aanspreken dat je reageert met aleikum salaam.

Autorijden in Tanger is iets anders dan je wellicht gewend bent. De voorrangsregels gelden wel gewoon zoals wij die gewend zijn, maar het is van essentieel belang dat je geen twijfel toont. Gewoon doen. Rotonde? Gewoon ervoor gaan. Neem je voorrang want je krijgt het echt niet. Bovendien spaart het ook brandstof als je continu kunt doorrijden ;-)

Tanger en omgeving is echt supermooi. Elk continent heeft zo zijn geur en dat ruik je ook. Dat is met Tanger heel sterk omdat je een half uur geleden nog de Europese geur rook. Het is een heel levendige typisch Arabische stad met veel buitenlandse invloeden.

Buiten Tanger weet je niet wat je meemaakt. Vooral als je door de bergen rijdt dan kijk je je ogen uit over hoe mooi het landschap is. Rijd je langs de kust ten oosten van Tanger, dan kun je Spanje zien liggen. De snelwegen zijn van erg goede kwaliteit. Eigenlijk precies zoals wij in Europa gewend zijn. De B-wegen zijn van iets minder kwaliteit maar nog steeds erg goed te berijden. Pas op dat je niet plotseling een kudde schapen of kamelen aanrijdt op de B-wegen.

Wat ik erg opvallend vond is dat in Tanger op elke hoek van de straat de Marokkaanse vlag hangt en dat je af en toe een levensgroot portret ziet van de El-Presidente (de koning). Geweldig vind ik dat!
De terugreis is erg interessant. Je bent zo tot twee uur bezig met formaliteiten en bureaucratie. Wij hadden de bureaucratie een beetje onderschat en we waren 2 minuten te laat voor de boot. We moesten dus als 2e in de rij een uurtje wachten op de volgende boot. Bureaucratie in Marokko betekent gewoon dat procedures inefficiënt zijn en dat je oneindig lang moet wachten.

Op een gegeven moment zul je je auto onbeheerd achter moeten laten om in het douanekantoor je exitformulier te laten stempelen. Bij voorkeur zet je hem gewoon neer voor het douanekantoor. Wat na deze formaliteit van essentieel belang is, is dat je je auto controleert. In de tijd dat je je auto hebt achtergelaten kunnen drugsrunners iets in of onder de auto hebben geplaatst. Als je daarmee wordt gepakt dan kom je uiteindelijk wellicht vrij, maar dan heb je wel 10 jaar in voorarrest gezeten.

Controleer dus eerst of je auto nog op slot staat als je weer bij de auto komt, controleer daarna alle opbergvakjes en geheime plekken. Dus controleer ook met een zaklamp en/of spiegeltje onder de auto. Pas als je er zeker van bent dat je auto smokkelwaarvrij is dan kun je door naar de douane. Als ze zien dat je niet van Marokkaanse afkomst bent en wel een Nederlands kenteken hebt dan krijg je extra controle. Bij ons hield dat in dat de douanier met de achterkant van een schroevendraaier tegen de auto slaat, wellicht om holle ruimtes te zoeken. Laat ze dat gewoon doen, je wil deze mensen niet tegenwerken. Ga deze douaniers in geen geval briben.
Grappig detail: De douanier vond op een gegeven moment mijn maglite en gebruikte die om de auto te doorzoeken. Dat gaf blijkbaar beter licht dan zijn zaklampje.

Anyway, na deze controle kun je de boot op en begint de reis naar Tarifa. In Tarifa krijg je de normale douaneactiviteiten die je in elke Schengen-grenspost tegenkomt. Ze zien dat je een Nederlands kenteken hebt, dus willen ze dat je je auto even opent zodat ze er een vluchtige blik in kunnen werpen en je mag weer verder rijden.

Hopelijk hebben jullie iets aan deze info. Ik zou iedereen aanraden om een keer met de boot naar Marokko te reizen. Blijf dan wel enkele dagen zodat je ook naar Rabat, Marrakkech en Casablanca kunt rijden. Ik zal dus zeker opnieuw een rit naar Afrika maken waarbij ik sowieso eerdergenoemde steden zal aandoen. Dit was meer een niet-geplande actie, maar ik heb er absoluut geen spijt van. Dit is de allermooiste (en allerverste) roadtrip die ik ooit heb gemaakt.

En over de terugreis binnenkort: Eerst wilde ik gewoon normaal terugrijden naar Amsterdam, maar wellicht ga ik proberen mijn record van 1520 km zonder te tanken te verbreken.

Leg 7: Salamanca - Portugal

1520,5 kilometer met 64,50 liter. Dat is een verbruik van 1 op 23,6. Heel netjes voor een auto die 1173 kg + lading weegt.

Het stukje van Salamanca tot de Portugese grens heb ik flink doorgereden. De statistieken volgen nog. Het is opzich wel interessant om te weten wat het verbruik is als je juist je gaspedaal een heel stuk diep intrapt.

Mijn ervaring is dat rustiger rijden eigenlijk best relaxt is. Je kunt prima 2x 16 uur rijden als je maar niet doorgast.

1520 km ! ! !

Aan de overheid: Dat voor je met je energielabels!
Mijn oude auto uit het jaar kruik heeft met 64,50 liter benzine 1520,50 kilometer gereden!

Nee, ik heb de tank niet leeggereden. De vluchtstroken zijn te smal om naar mijn mening veilig een jerrycan erin te gieten. Safety first. Bovendien heb ik met 1500 km bewezen dat het labelsysteem van de overheid een flutsysteem is. Zuinig rijden bereik je voor een heel klein gedeelte met techniek en met een groot gedeelte door rijgedrag. Het nieuwe rijden zoals voorgeschreven heb ik eigenlijk niet eens toegepast.

Anyway, ik had bij het tankstation de GPS unit even uit de koffer gehaald. Vanaf hoofddorp ben ik naar deze lokatie gereden met 64,50 liter benzine:

N 42.71053
W 2.90699
Tijd: 16:00 uur

1520,5 km! Belachelijk ver en belachelijk vet!

Het verbruik bereken ik vanavond wel, nu ga ik weer verder rijden. Ditmaal ga ik gewoon doorrijden en daarna opnieuw het verbruik meten.
Owja, omdat ik weet dat ik niet altijd heel zuinig heb gereden (aantal files en wat stadsverkeer) denk ik erover om de terugweg hetzelfde te proberen. Ik dacht dat Nederland tot Portugal zonder tanken gewoonweg niet mogelijk zou zijn, maar ik denk nu eerlijk gezegd dat het best kan.

Nu op naar het studentenhuis in Portugal, maar eerst even in Salamanca iets eten (schijnt een veel-chickies-stad te zijn).

Leg 6: Spaanse grens - Salamanca

Inmiddels ben ik allang de Spaanse grens voorbij. Omdat de brandstofmeter het plotseling weer deed besloot ik gewoon door te rijden. Nu wijst het ding net in het rood, maar ik wil perse de 1500 km grens doorbreken. Ik ga dus pas tanken bij de volgende brandstofpomp. De weg is weer veilig. Dat wil zeggen dat er weer voldoende brede vluchtstroken zijn om naar een veilige plek te kunnen uitrollen.

Dagteller: 1490 km

Olieverbruik: minimaal (of geen/meetonnauwkeurigheid)

Koelvloeistofverbruik: geen

Best prima voor zo'n oud autootje, toch?

Leg 5: Biarritz - Spaanse grens

Zou ik de Spaanse grens halen? De brandstofmeter heeft kuren waardoor hij naar mijn idee soms een verkeerde waarde geeft. Ik denk dat er nog 1/8e in de tank zit. Daarbij houd ik er rekening mee dat de gemiddelde snelheid op dag twee iets hoger was. Ook heb ik door het centrum van Bordeaux gereden wat ongetwijfeld ook veel brandstof heeft gekost.

Ook twijfel ik of ik in Spanje niet gewoon meteen moet tanken. Zoals de route nu is, is er een kans dat je bij stilvallen niet altijd tijdig een veilige stopplaats kan bereiken. Over de gehele route van Amsterdam tot Bordeaux kon je altijd uitrollen tot een veilige stopplaats. Hier niet. Veiligheid gaat voor. Stel dat ik zometeen 67 liter moet tanken, dan kan ik gewoon uitrekenen hoe zuinig heb gereden.

De dagteller staat nu op 1330 km. Eigenlijk op 330 km want het is maar een driecijferige teller.

Leg 4: Bordeaux - Biarritz

Vannacht aangekomen in Bordeaux. Zometeen vertrek naar Biarritz.

Dagteller staat op 1150 km en ik heb nog steeds niet getankt. In een Audi A6 2.0 TDI heb ik eens 1000 km gereden zonder te tanken. Dat vond ik al veel. 1150 km is eigenlijk heel erg veel. Bovendien valt de vertraging best mee. Ik had niet verwacht dat ik Bordeaux zou halen op de eerste dag.

Leg 3: Paris - Bordeaux

18:15 uur: Parijs achter de rug. Wel even in de file gestaan wat funest is geweest voor het brandstofverbruik. Ook nam ik ergens een verkeerde afslag in Parijs, maar binnen vijf minuten zat ik alweer op de juiste weg. Door Parijs rijden is sowieso leuker en relaxter als je geen TomTom hebt. Bordeaux is nog 500 km, waarschijnlijk haal ik dat vandaag nog.

De oldtimer houdt het goed uit. Geen olie- of koelvloeistofverbruik. Wel is voor de tweede keer de zekering gesprongen. Een koelbox en een laptop gelijktijdig aansluiten is wellicht toch niet zo verstandig. Bovendien verhoogt elk ingeschakeld apparaat het stroomverbruik.

Overigens valt het me best mee hoe zwaar het (tot nu toe) is. Zolang ik maar elke twee a drie uur eventjes stop is het best te doen. Wel merk ik dat het zwaarder is dan reizen met een reispartner. Ik ga weer verder rijden. De brandstofmeter is weer defect dus ik heb geen idee hoe veel brandstof ik nog heb. De dagteller staat nu op 607,2 km.